۱۹بهمن فرا می¬رسد. ٣۹ سال از تولد جنبش فدائی، از آن واقعه¬ی تاریخی که در حیات سیاسی کشورمان حادثه¬ای شگرف، و در تاریخ جنبش چپ¬میهن¬مان نقطه¬ی عطفی محسوب می¬گردد، گذشت. بدون شک پدیده جنبش فدائی با توجه به شرایط سیاسی کشورمان در ۴- ۵ دهه¬ پیش، و با در نظر داشتن فضای انقلابی حاکم برجهان و سمت¬گیری¬ غالب جنبش¬های رهائی¬بخش در دهه ۵۰ و¬ ۶۰ میلادی، ضرورتی اجتناب¬ناپذیر بود.

جنبش فدائی بخاطر مشخصه¬های بارز خود، از جمله صداقت، استقلال، شور انقلابی و پویایی کمونیستی، در سال¬های قبل از انقلاب خیلی سریع توانست در بین روشنفکران انقلابی جامعه، برای خود جا باز کرده و صاحب جایگاهی شود. همانگونه که شاهد بودیم، جنبش فدایی با پیروزی انقلاب بهمن ۵۷ به جنبشی فراگیر و توده¬ای فرا روئید. جنبشی که سراسر کشورمان را در نوردید و به اندک مدتی در تمامی شهرها و روستاها، در کارخانه و مزارع، در مدارس و دانشگاه¬ها، در ادارات و ... تأثیر خود را بجای گذاشت. قدرت و توان سازمان¬گری فداییان موجب گردید، از این جنبش بعنوان یکی از نیروهای مؤثر و تعیین کننده، در معادلات سیاسی نام برده شود.

متأسفانه سیر تحولات، همراه با عواملی متعدد دست به دست هم داد، تا این روند رو به¬گسترش، متوقف و سیر نزولی پیش گیرد. در مدتی کوتاه آن نیروی میلیونی به چند نام و شمار متعددی تشکیلات ضعیف و غیر مؤثر خلاصه گردید. هرچندکه نام و اعتبار فداییان از حافظه¬ی تاریخی مردم کشورمان زدودنی نیست و این جنبش، با شراره¬های زیر خاکسترش دارای پتانسیلی فراوان برای افروختن آتشی شکوهمند است. متأسفانه رفتار و عملکرد تمامی طیف¬های فدائی با درجاتی متفاوت، در خلاف راستای آن خاستگاه مردمی و توان توده¬ای است. تنش¬هائی پایان ناپذیر، سازمان¬های فدائی را در برگرفته و چند سازمانی که نام فدائی را یدک می¬کشند و خود را میراث¬دار منحصر بفرد فداییان بشمار می¬آورند، در آن موقعیتی نیستند که که بتوانند مسئولیتی چنین سنگین را به تنهائی بر دوش گرفته و به سرمنزل مقصود برسانند. تشتتی ¬چنین البته صرفاً مختص جنبش فداییان و سازمان¬ها و طیف¬های فدائی نیست. جنبش چپ کشورمان بشکلی عمومی از این عارضه در رنج است. انشعاب اخیر در سازمان راه کارگر، نشان از جان سختی ویروس تشتت دارد. اگر پاره¬ای از انشعابات در جریانات چپ را اجتناب ناپذیر بدانیم، اکثر آنها نامعقول و غیر منطقی بوده است.

درموقعیت کنونی کشورمان که بسی خطیر می¬نماید، اتحاد نیروهای چپ ضرورتی انکار ناپذیر و عاجل بشمار می¬آید. اگر نیروهای چپ در این آوردگاه اجتماعی نتوانند به سرعت متحد گشته و از تمامی توان خود در پیکار توأمان علیه امپریالیسم و ارتجاع حاکم استفاده نمایند، دور نیست مجدداً حکومتی از جنس حاکمیت برآمده از کنفرانس گوادلوپ را بصورتی رنگین و در پوستی مخملین برای چند دهه دیگر بر مردم کشورمان تحمیل شده ببینند. مطمئناً بار دیگر نیروهای چپ و دمکراتیک کشورمان از این نمد کلاهی نصیب¬شان نخواهد شد. اگر صادقانه درپی اجتناب از چنین سرنوشت محتومی هستیم، پس سریعاً حول مشترکات فراوان خود متحد شویم، بی آنکه بخواهیم اختلافات و تفاوت¬های خود را سرپوشی نهاده، و یا نادیده بگیریم. این تفاوت¬ها و اختلافات بخشی انکار ناپذیر از واقعیت امروزین جنبش چپ کشورمان می¬باشد، و احتمالاً سالیان سال هم دوام خواهد یافت. ولی چنین اختلافاتی نه در آن حدی است که مشترکات ما را تحت¬الشعاع قرار دهد، و نه برماست که در چنین موقعیت خطیری به تعمیق اختلافات موجود دامن زنیم.

با توجه به اینکه جنبش فدائی یکی از ارکان و ستون¬های اصلی جنبش چپ کشورمان بشمار می¬آید، اتحاد و همکاری طیف¬های فدائی می¬تواند تأثیری بسزا و تعیین کننده در شکل¬گیری اتحاد چپ کشورمان بجای گذارد. از اینرو ما اعضاء و هواداران طیف¬های مختلف فدائی، در نخستین گام تمامی سازمان¬های فدائی را فرامی¬خوانیم، جشن تولد جنبش فداییان را در داخل و خارج از کشور بصورت مشترک برگزار نمایند. برگزاری این جشن مشترک، در ٣۹مین سالگرد حماسه سیاهکل، می¬تواند مقدمه و تمرینی برای گرامی¬داشت هرچه باشکوه¬تر ۴۰مین سال تولد جنبش فداییان، در ۱۹بهمن سال ۱٣٨۹ و بزرگداشت چهاردهه مبارزه و از خودگذشتگی فداییان خلق باشد. جشنی که شایسته است، بشکلی گسترده و در شأن و نام فداییان خلق برگزار گردد.

برگزاری جشن مشترک بزرگداشت ۴۰مین سالگرد ۱۹بهمن، هرچند گامی در راستای مبارزه مشترک فداییان خلق علیه امپریالیسم و ارتجاع حاکم و تشکیل جبهه چپ کشورمان، خواهد بود. ولی نبایستی آنرا تلاشی هرچند ناچیز برای نادیده گرفتن تفاوت¬ها و اختلافات موجود طیف¬های گوناگون فداییان خلق و دیگرسازمان¬ها و احزاب چپ کشورمان استنباط نمود. فداییان خلق با هر پسوندی همچنان حق دارند نظرات و عملکرد دیگر جریانات فدایی را به نقد کشیده و با آن مبارزه نمایند.

برای برگزاری هرچه باشکوه¬تر آغاز پنجمین دهه حیالت جنبش فدائی، یکسال آینده را صرف سازماندهی مبارزه مشترک برای اعتلای جنبش دمکراسی خواهی و عدالت طلبی، و مبارزه علیه استبداد و امپریالیسم جهانی سازیم.

اعضاء و هواداران داخل کشور:
چریک¬های فدائی خلق ایران
سازمان فدائیان خلق ایران- اکثریت
سازمان فدائیان خلق ایران- اقلیت
سازمان فدائیان خلق ایران- پیروان بیانیه۱۶ آذر